releases 2010

Op het album Dreams covert Neil Diamond favoriete nummers van andere artiesten.

Het elfde studioalbum van Marco Borsato 'Dromen Durven Delen' is een typisch Borsato-album (mooie muzikale arrangementen, tekstueel goed,  een aantal verrassende wendingen). Dat maakt dat het ouderwets vertrouwd aanvoelt.

Op de dubbel-cd The promise van Bruce Springsteen staan 22 nummers uit de periode tussen Born to run (1975) en Darkness on the edge of town (1978) die nooit eerder op plaat zijn verschenen. Ook verkrijgbaar als box met 3 cd's (inclusief een geremasterde versie van Darkness on the edge of town) en drie dvd's.

Na Dylanesque (met allemaal covers van nummers van Bob Dylan) uit 2007, heeft Bryan Ferry voor zijn album Olympia vrijwel alle nummers zelf geschreven.

Op het album Going back van Phil Collins staat een selectie van bekende en minder bekende Motown-hits, waarbij Collins zo dicht mogelijk bij de klanken van veertig jaar geleden probeert te blijven.

Op Symphonicities voorziet Sting twaalf stukken van The Police en zijn solocarrière van orkestrale arrangementen.

Intriguer is het vertrouwde geluid van Crowded House vertaald naar 2010. Hits of meezingers, zoals we die van Crowded House gewend zijn, zijn op Intriguer echter niet te vinden.

Het vierde studioalbum van Katie Melua kreeg de titel The House en is geproduceerd door niemand minder dan William Orbit. Katie Melua begaat nieuwe wegen, maar ook de liefhebbers van haar ballads komen aan hun trekken.

Soldier of love van Sade Adu is geen wereldschokkend, maar wel prettig in het gehoor liggend R&B soulalbum. Qua toonzetting wat somber.

The open road is het 19e album van John Hiatt met 11 nieuwe songs volgens het beproefde Hiatt-recept. Prima plaat.